پلی پروپیلن اصلاح شده

با توجه به مقاومت ضعیف پلی پروپیلن در برابر ضربه در دماهای پایین، مقاومت ضعیف در برابر آب و هوا، تزئینات ضعیف سطح و فاصله بین عملکرد و نیازهای واقعی آن از نظر برق، مغناطیس، نور، گرما، احتراق و غیره، پلی پروپیلن به گونه ای اصلاح شد. تبدیل شدن در حال حاضر، پردازش پلاستیک فعال ترین حوزه توسعه است و پربارترین نتایج را به دست آورده است.
اصلاح شیمیایی PP
از طریق اصلاح کوپلیمریزاسیون، اصلاح پیوند متقابل، اصلاح پیوند، افزودن عوامل هسته‌زا و غیره، اجزای پلیمری و ساختار ماکرومولکولی یا پیکربندی کریستالی پلی پروپیلن برای بهبود خواص مکانیکی، مقاومت در برابر حرارت و مقاومت در برابر پیری تغییر می‌کنند. و ویژگی های دیگر، عملکرد جامع آن را بهبود بخشد و زمینه های کاربردی آن را گسترش دهد.
(1) اصلاح کوپلیمریزاسیون
اصلاح کوپلیمریزاسیون اصلاحی است که در مرحله سنتز مونومر پروپیلن با استفاده از کاتالیزورهایی مانند متالوسن ها انجام می شود. هنگامی که مونومرها پلیمریزه می شوند، مونومرهای الفین اضافه شده با آنها کوپلیمر می شوند تا کوپلیمرهای تصادفی، کوپلیمرهای بلوکی، کوپلیمرهای متناوب و غیره به دست آیند. خواص مکانیکی، شفافیت و سیالیت پردازش هموپلیمر PP بهبود می یابد. . کمپلکس تشکیل شده توسط کاتالیزور متالوسن از یک حالت گذار با شکل نامنظم و محدودیت های خاص به عنوان یک مرکز فعال واحد برای دستیابی به کنترل دقیق وزن مولکولی نسبی و توزیع، محتوای کومونومر، توزیع بر روی زنجیره اصلی و شکل کریستال پلیمری استفاده می کند. ساختار
(2) اصلاح پیوند
مولکول های رزین PP (پلی پروپیلن) دارای ساختار خطی کریستالی غیر قطبی، فعالیت سطحی کم و غیر قطبی هستند. کاستی هایی مانند چاپ پذیری ضعیف سطح، چسبندگی ضعیف پوشش، مشکل در ترکیب با پلیمرهای قطبی و مشکل در سازگاری با الیاف و پرکننده های تقویت کننده قطبی وجود دارد. اصلاح پیوند برای وارد کردن گروه های قطبی به زنجیره ماکرومولکولی آن برای بهبود ترکیب، سازگاری و چسبندگی PP و غلبه بر کاستی های دشواری در اختلاط، سازگاری و چسبندگی است. تحت عمل آغازگر، مونومر پیوند در حین ذوب و اختلاط تحت واکنش پیوند قرار می گیرد. آغازگر تجزیه می شود تا رادیکال های آزاد فعال در هنگام گرم شدن، ذوب شدن و گرم شدن تولید کند. هنگامی که رادیکال‌های آزاد فعال با مونومر کربوکسیلیک اسید غیراشباع مواجه می‌شوند، مونومر کربوکسیلیک اسید غیراشباع پس از باز شدن پیوند ناپایدار مونومر اسید، با رادیکال‌های آزاد فعال PP واکنش می‌دهد تا رادیکال‌های آزاد پیوندی را تشکیل دهند که متعاقباً از طریق یک پیوند خاتمه می‌یابند. واکنش انتقال زنجیره مولکولی روش های رایج اصلاح پیوند PP عبارتند از: روش مذاب، روش محلول، روش فاز جامد، روش تعلیق و غیره. اتم های هیدروژن در زنجیره مولکولی PP اصلاح شده با پیوند جایگزین شده و قطبی تر می شوند. این گروه های قطبی سازگاری PP را افزایش می دهند و مقاومت حرارتی و خواص مکانیکی آن را تا حد زیادی بهبود می بخشند.
(3) اصلاح پیوند متقابل
اصلاح پیوند متقابل عمدتاً شامل اصلاح پلیمرهای خطی یا دندریتی به پلیمرهایی با ساختار شبکه ای از طریق پیوند متقابل است. اصلاح پیوند متقابل PP (پلی پروپیلن) می تواند خواص مکانیکی، مقاومت حرارتی و پایداری مورفولوژیکی آن را بهبود بخشد و چرخه قالب گیری را کوتاه کند. روش های اصلی اصلاح پیوند متقابل پلی پروپیلن شامل اصلاح پیوند متقابل شیمیایی و اصلاح پیوند متقابل تشعشعی است. تفاوت اصلی بین آنها مکانیسم های مختلف پیوند متقابل و منابع فعال مختلف است. اصلاح اتصال متقابل شیمیایی با افزودن مواد کمکی اتصال عرضی به پلی پروپیلن حاصل می شود. اصلاح، اصلاح پیوند متقابل تشعشع عمدتاً از طریق تابش قوی یا نور قوی حاصل می شود. با توجه به الزامات ضخامت PP برای اصلاح پیوند متقابل تشعشع، رایج کردن این روش دشوار است. در حال حاضر، روش پیوند متقابل پیوند سیلان به سرعت در حال توسعه است زیرا می تواند موادی با خواص عالی تولید کند. PP تولید شده با روش پیوند متقابل پیوند سیلان دارای استحکام بالا، مقاومت حرارتی خوب، مقاومت مذاب بالا، پایداری شیمیایی قوی و مقاومت در برابر خوردگی است. خوب
اصلاح فیزیکی PP
در طی فرآیند اختلاط و ورز دادن، افزودنی های آلی یا معدنی به ماتریس PP (پلی پروپیلن) اضافه می شود تا مواد کامپوزیت PP با عملکرد عالی به دست آید که عمدتاً شامل: اصلاح پر کردن، اصلاح مخلوط و غیره است.