طبقه بندی فرآیند مهر زنی

مهر زنی عمدتا بر اساس فرآیند طبقه بندی می شود و می توان آن را به دو دسته تقسیم کرد: فرآیند جداسازی و فرآیند شکل دهی. فرآیند جداسازی نیز خالی کردن نامیده می شود. هدف آن جدا کردن قطعات مهر زنی از ورق در امتداد یک خط کانتور مشخص و در عین حال حصول اطمینان از الزامات کیفیت بخش جدا شده است. هدف از فرآیند شکل دهی تغییر شکل پلاستیکی مواد ورق بدون شکستن قسمت خالی و ساخت قطعه کار با شکل و اندازه مورد نیاز است. در تولید واقعی، فرآیندهای متعددی اغلب برای یک قطعه کار اعمال می شود. خالی کردن، خم شدن، برش، کشیدن، برآمدگی، چرخش و اصلاح فرآیندهای اصلی مهر زنی هستند.
فرآیند جداسازی
(خالی شدن)
این یک فرآیند مهر زنی اساسی است که از قالب برای جداسازی مواد استفاده می کند. می توان آن را مستقیماً به قطعات مسطح تبدیل کرد یا برای سایر فرآیندهای مهر زنی مانند خم کردن، کشیدن، شکل دادن و غیره آماده کرد. همچنین می تواند برش، پیرایش و غیره را روی قطعات مهر زنی شکل گرفته انجام دهد. . Blanking به طور گسترده ای در بخش های صنعتی مانند اتومبیل، لوازم خانگی، الکترونیک، ابزار دقیق، ماشین آلات، راه آهن، ارتباطات، مواد شیمیایی، صنایع سبک، منسوجات و هوا فضا استفاده می شود. پردازش خالی حدود 50 تا 60 درصد کل فرآیند مهر زنی را تشکیل می دهد.
فرآیند شکل گیری
خمش: یک روش شکل دهی پلاستیک است که ورق ها، لوله ها و پروفیل های فلزی را به زوایای، انحناها و اشکال خاصی خم می کند. خمش یکی از فرآیندهای اصلی است که به طور گسترده در تولید قطعات مهر زنی استفاده می شود. خم شدن مواد فلزی اساساً یک فرآیند تغییر شکل الاستیک-پلاستیک است. پس از تخلیه، قطعه کار تغییر شکل بازیابی الاستیک جهت دار ایجاد می کند که به آن برگشت فنری گفته می شود. فنر بک بر دقت قطعه کار تأثیر می گذارد و یک مسئله فنی کلیدی است که باید در فرآیند خمش در نظر گرفته شود.
کشش عمیق: کشیدن عمیق که به آن رسم یا تقویم نیز می گویند، یک روش پردازش مهر زنی است که از یک قالب برای تبدیل قسمت خالی صاف به دست آمده پس از پانچ به یک قسمت توخالی باز استفاده می کند. فرآیند کشش عمیق را می توان برای ساخت قطعات استوانه ای، پلکانی، مخروطی، کروی، جعبه ای شکل و سایر قطعات با دیواره نازک به شکل نامنظم استفاده کرد. اگر با سایر فرآیندهای شکل دهی مهر زنی ترکیب شود، می توان قطعاتی با اشکال بسیار پیچیده نیز تولید کرد. در تولید مهر زنی، انواع قطعات عمیق کشیده شده وجود دارد. به دلیل ویژگی های هندسی متفاوت آنها، تفاوت های قابل توجه و یا حتی اساسی در محل ناحیه تغییر شکل، ماهیت تغییر شکل، توزیع تغییر شکل و وضعیت تنش و توزیع هر قسمت از قسمت خالی وجود دارد. بنابراین روش‌های تعیین پارامترهای فرآیند، تعداد و توالی فرآیندها و اصول و روش‌های طراحی قالب متفاوت است. با توجه به ویژگی‌های مکانیک تغییر شکل، قطعات مختلف عمیق کشیده را می‌توان به چهار نوع تقسیم کرد: بدنه‌های دوار دیواره مستقیم (قطعات استوانه‌ای)، بدنه‌های غیر چرخشی دیواره مستقیم (جسم‌های جعبه‌ای شکل)، بدنه‌های دوار سطح منحنی (منحنی). قطعات شکل سطح) و بدنه های غیر چرخشی سطح منحنی. نوع
کشش عبارت است از اعمال نیروی کششی به ورق از طریق قالب کششی که باعث ایجاد تنش کششی ناهموار و کرنش کششی در ورق می شود. سپس سطح اتصال ورق و قالب ترسیمی به تدریج منبسط می شود تا جایی که کاملاً با سطح مدل ترسیمی منطبق شود. هدف کاربردی طراحی عمدتاً تولید پوسته های هذلولی است که مواد آنها دارای خاصیت شکل پذیری خاص، مساحت سطح بزرگ، تغییرات انحنای ملایم و صاف و الزامات کیفیت بالا (ظاهر دقیق، خطوط صاف و کیفیت پایدار) هستند. از آنجایی که تجهیزات فرآیند و تجهیزات مورد استفاده در نقشه کشی نسبتاً ساده هستند، هزینه کم و انعطاف پذیری بالا است. با این حال، نرخ استفاده از مواد و بهره وری پایین است.
چرخش یک فرآیند پردازش چرخشی فلز است. در طول پردازش، بلانک به طور فعال با قالب چرخان می چرخد ​​یا سر چرخان به طور فعال در اطراف جای خالی و قالب چرخان می چرخد. سر چرخان حرکت تغذیه را نسبت به سنبه و قسمت خالی انجام می دهد و باعث تغییر شکل موضعی مداوم در بلانک برای به دست آوردن چرخش توخالی مورد نیاز می شود. اعضای بدن.
شکل دهی استفاده از شکل ابزار سنگ زنی است که برای تغییر شکل ظاهر محصول استفاده می شود. عمدتاً در سطح پرس، پایه های الاستیک و غیره منعکس می شود. برای برخی از مواد که الاستیک هستند و نمی توانند کیفیت قالب گیری یک بار را تضمین کنند، از پردازش مجدد استفاده می شود.
برآمدگی یک روش پردازش است که از یک قالب برای کشش و نازک کردن ورق استفاده می کند تا سطح محلی را برای به دست آوردن قطعات افزایش دهد. مواردی که معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرند شامل شکل‌دهی برجسته، برآمدگی صفحات استوانه‌ای (یا لوله‌ای) و شکل‌دهی کششی صفحات تخت است. برآمدگی را می توان با روش های مختلفی مانند برآمدگی قالب سفت، برآمدگی لاستیکی و برآمدگی هیدرولیک به دست آورد.
فلنجینگ یک روش پردازش پلاستیک است که لبه یک صفحه نازک یا مواد موجود در ناحیه باریک لبه یک سوراخ از پیش ساخته شده روی قسمت خالی را به یک لبه عمودی در امتداد یک منحنی یا خط مستقیم خم می کند. فلنجینگ عمدتاً برای تقویت لبه های قطعات، حذف لبه های تراشیده شده و ایجاد قطعاتی که با سایر قطعات یا قطعات سه بعدی با اشکال پیچیده و خاص و فضاهای معقول مونتاژ و متصل می شوند و در عین حال سفتی را بهبود می بخشد استفاده می شود. قطعات. همچنین می تواند به عنوان وسیله ای برای کنترل ترک ها یا چین و چروک ها هنگام تشکیل ورق فلزی بزرگ استفاده شود. بنابراین، به طور گسترده ای در بخش های صنعتی مانند خودرو، هوانوردی، هوا فضا، الکترونیک و لوازم خانگی استفاده می شود.
کاهش یک روش مهر زنی است که قطر انتهای باز یک قطعه توخالی بدون فلنج کشیده یا لوله خالی را کاهش می دهد. تغییر قطر در انتهای قطعه کار قبل و بعد از انقباض نباید خیلی زیاد باشد، در غیر این صورت ماده انتهایی به دلیل تغییر شکل فشاری شدید چروک می شود. بنابراین، کوچک کردن دهانه گردن از قطر بزرگتر به قطر کوچکتر اغلب مستلزم چندین دهانه گردن است.